اختلال شخصیت آمیخته چیست؟ اختلال شخصیت آمیخته چیست؟

اختلال شخصیت آمیخته چیست؟

نوشته شده توسط یکشنبه, 07 مهر 1398 ساعت 13:15
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

اختلال شخصیت آمیخته به نوعی از اختلالات شخصیت اشاره دارد که در یکی از طبقات شناخته شده اختلالات شخصیت نمی‌گنجد.

افراد ممکن است در یک زمان واحد، نشانه‌ها یا صفات بیش از یک اختلال شخصیت را نشان دهند، اما تمام نشانه های هیچ کدام از این اختلالات را یکجا نداشته باشند. در متن مرجع اختلالات روانی، یعنی DSM، به این نوع مشکل با عنوان “سایر اختلالات شخصیت معین” اشاره شده است. وجود همچین اختلالی تعجب برانگیز نیست، چون همپوشانی بسیاری میان نشانه‌های اختلالات شخصیت مختلف وجود دارد. از آنجا که ما درک کاملی از علل اختلالات شخصیت نداریم، ممکن است این علل، ممکن است مشکلات بیشتری از یک اختلال شخصیت ایجاد کنند. چون اختلال شخصیت آمیخته، مخلوطی از اختلالات مختلف است، نشانه‌های زیاد و متنوعی را با خود به همراه دارد. برای آشنایی بیشتر با اختلالات شخصیت با ما همراه باشید.

اختلال شخصیت چیست؟

اکثر افراد شخصیت انعطاف پذیری دارند که به آنها این امکان را می‌دهد که با رویدادها، افراد و شرایط مختلفی سازگار شوند. اما برخلاف این افراد، مبتلایان به اختلالات شخصیت در الگوی رفتاری و فکری خاصی گیر می‌کنند که امکان تعامل نرمال را از آنها سلب می‌کند. این الگوی سرسخت، بر نحوه تفکر آنها درباره خود و دنیای اطراف، کیفیت تجربیات هیجانی، عملکرد اجتماعی و نحوه کنترل تکانه‌ها تاثیر می‌گذارد.

تشخیص

برای تشخیص اختلال شخصیت، افراد باید نشانه‌های یکی از انواع این اختلالات را که در DSM آمده است، داشته باشند. نشانه‌های مختلف باید با ویژگی‌های زیر همراه باشند:

این الگوهای رفتاری باید مزمن و فراگیر باشند و جنبه‌های مختلف زندگی فرد، شامل کارکرد اجتماعی، شغلی، تحصیلی و روابط نزدیک، را تحت تاثیر قرار دهند.
افراد باید نشانه‌هایی داشته باشند که حداقل دو مورد از جنبه‌های زیر را تحت تاثیر قرار دهد:

  • افکار
  • هیجانات
  • روابط بین‌فردی
  • کنترل تکانه
    این الگوی رفتاری باید در طول زمان پایدار باشد و نقطه شروع آن به دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی برگردد
  • این رفتارها را نتوان به بیماری‌های روانی دیگر، مصرف مواد و یا بیماری‌های جسمانی نسبت داد

انواع اختلالات شخصیت

اختلال شخصیت به این صورت تعریف می‌شود: یک اختلال مزمن و فراگیر روانی است که بر تفکرات، رفتارها و روابط بین فردی افراد تاثیر می‌گذارد. DSM 10 نوع مختلف از اختلالات شخصیت را به رسمیت می‌شناسد که در سه زیرگروه مختلف سازماندهی شده است:

گروه A: عجیب و غریب

اختلال شخصیت پارانوئید: با ترس و اضطراب مزمن از افراد غریبه همراه است. افراد مبتلا بر این عقیده‌اند که دیگران قصد فریب دادن و بهره‌کشی از آنها را دارند. این اختلال در یک الی دو درصد از افراد جامعه دیده می‌شود و تا حدی با اسکیزوفرنی همپوشانی دارد.

اختلال شخصیت اسکیزوئید: ویژگی اصلی آن بی‌توجهی به دیگران است. افراد مبتلا به این اختلال عمدتا علاقه اندکی به برقراری روابط نزدیک با دیگران دارند.

اختلال شخصیت اسکیزوتایپ: وضعیتی است که حدود سه درصد افراد جامعه از خود نشان می‌دهند. ویژگی اصلی آن تفکرات و رفتارهای عجیب و غریب است. افراد مبتلا به این اختلال اغلب تفکرات جادویی، مثل توانایی پیشگویی آینده، از خود نشان می‌دهند. علاوه بر این، افراد اسکیزوتایپ اضطراب اجتماعی گسترده‌ای دارند.

گروه B: هیجانی

اختلال شخصیت ضداجتماعی: طبق برآوردها، هزاران نفر از مردم سراسر دنیا از این اختلال رنج می‌برند. افراد مبتلا به شخصیت ضد اجتماعی عمدا به دیگران آسیب می‌رسانند و نسبت به درد کشیدن دیگران بی‌تفاوت‌اند. فقدان همدلی(ناتوانی در توجه به درد دیگران) در ترکیب با فقدان پشیمانی(عدم تجربه عذاب وجدان درباره کارهای ظالمانه خود)، اغلب به رفتارهای مجرمانه آنها منتهی می‌شود.

اختلال شخصیت مرزی: افراد مبتلا به این اختلال روابط ناپایدار و بی ثباتی دارند که علت آن خشم و عصبانیت نسبت به دیگران در ترکیب با یک احساس عمیق طرد شدن از جانب آنهاست. این افراد اغلب رفتارهای پرخطر و آسیب‌رسان (به خود) نشان می‌دهند.

اختلال شخصیت نمایشی: حدودا ۱.۸ درصد از افراد به این اختلال مبتلا هستند. شخصیت‌های نمایشی، هیجانات سطحی از خود نشان می‌دهند و مدام در حال توجه‌طلبی هستند. ژست‌های خودکشی در این افراد به افسردگی ارتباطی ندارد، بلکه روشی برای جلب توجه اطرافیان است.

اختلال شخصیت خودشیفته: ویژگی‌های اصلی آن خودمرکزبینی شدید، احساس مبالغه‌آمیز درباره اهمیت خود و فقدان همدلی و نگرانی درباره دیگران است. این اختلال را ابتدا خود فرد تشخیص نمی‌دهد بلکه فردی از نزدکان او آن را شناسایی می‌کند که از این سبک رفتاری آسیب دیده است.

گروه C: مضطرب

اختلال شخصیت دوری‌گزین: ویژگی اصلی آن خجالتی بودن شدید و حساسیت نسبت به انتقاد دیگران است. این اختلال اغلب با دیگر بیماری‌های روانی مثل اختلالات اضطرابی و فوبیای اجتماعی مربوط است.

اختلال شخصیت وابسته: با ترس شدید و ناتوانی در تصمیم‌گیری همراه است. این اختلال نقطه اوج در رعایت “مردم داری” است و ممکن است باعث ناتوانی و فلج افراد در تصمیم‌گیری‌های روزانه شود که نتیجه آن عملکرد اجتماعی ضعیف افراد مبتلا به این اختلال است.

اختلال شخصیت وسواسی جبری: طبق برآوردهای صورت گرفته، ۲.۵ درصد از افراد در نقطه‌ای از زندگی خود از این اختلال رنج می‌برند. ویژگی اصلی این اختلال، اشتغال ذهنی با نظم، کمال‌گرایی و کنترل است.

تشخیص افتراقی

قبل از اینکه یک متخصص روانی تشخیص اختلال شخصیت را برای فردی در نظر بگیرد، باید احتمال وجود دیگر بیماری‌های روانی یا جسمی را منتفی کند. این مساله مهمی است اما ممکن است گاهی اوقات بسیار دشوار باشد؛ چون بسیاری از نشانه‌های اختلالات شخصیت، شبیه دیگر بیماری‌های روانی است. در برخی شرایط هم ممکن است اختلالات شخصیت همراه دیگر بیماری‌ها بروز پیدا کنند.

درمان

از آنجا که اختلال شخصیت آمیخته، نشانه‌های چند نوع مختلف اختلال شخصیت را در خود دارد، درمان همه نشانه‌ها به صورت یکجا کار دشواری است. رویکرد متخصصان بدین صورت است که اگر فرد نشانه‌های یکی از انواع اختلالات شخصیت را نشان داد، اول به درمان آن اختلال و بعد به ترتیب به درمان دیگر نشانه‌ها بپردازند. در مورد روش‌های درمانی هم به نظر می‌رسد روان‌درمانی تاثیر بیشتری نسبت به دارودرمانی داشته باشد.

خواندن 235 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

چگونه میتوانیم به شما کمک کنیم؟

با کدام یک از چالش های زندگی روبه رو هستید؟